 | | |
| | |
|
Spaces home  ..·.¸¸·´¯`·.¸¸.ஐ ...¤ⓂⓔⓂ...PhotosProfileFriends |  Tools   |
|
|
January 16 เรื่องง่ายๆ จะเข้าไปทักต้องทำอย่างไร ?
ถ้าหากเทอยิ้มต้องทำอะไร ? ก็รู้ เรื่องง่ายๆ ใครๆ เค้าก็เป็น เจอเทออีกแล้วฉันเดินหลบตา
ทำเป็นมองฟ้าแกล้งมองไม่เห็น สุดท้ายฉันไม่เป็น จะเริ่มมันอย่างไร เป็นพรจากฟ้า ที่พาให้ฉัน ได้พบกับเทอ
แต่ทุกๆที ที่ได้เจอ อยากบอกเทอว่า รัก ก็ไม่ง่าย ดั่งใจ อยากทำให้มันดีกว่านี้ ได้กล้าไปบอก รักก ไม่กลัวเวลาที่เทอมองตา ไม่อยากจะพลาดโอกาสนี้ เมื่อเทอเดินเข้ามา จะบอกเทอว่า ...รัก อยากทำเรื่องง่ายให้เป็นจริง เทอเองจะคิดเหมือนกันบ้างมั้ย ?
ยินดีต่อรัก หรือไม่ใส่ใจ ? อาจหนีฉันก็ได้ ถ้าไปบอกรักเทอ แต่หากยังเผลอละเมอต่อไป ไม่กล้าจะทัก ไม่ทำอะไร ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ จะได้เคียงข้างเทอ  January 12 เสียเวลาว่ะหา..เสียใจนะเรื่องเล็ก
ช้ำใจนะเรื่องเล็ก..ไม่ทำให้ถึงตายหรอก ฉัน..แค่มองผิดเท่านั้น ช่างมันก็แล้วกัน..สำคัญตัวผิดแล้วเธอ  * ทิ้งให้วันวันผ่านไป..นั่งหายใจไปอย่างนั้นมันน่าจะดีซะกว่า เอาเวลานั้น มาปันให้เธอรู้มั้ย  ** ให้เก็บเรื่องเธอมาคิด เหอะ เสียเวลาว่ะ เหอะ ฉันว่าเสียเวลาว่ะ..มีอะไร อะไรต้องทำและสำคัญมากไปกว่าเธอ เหอะ ฉันว่าเสียเวลาว่ะ เหอะ ฉันว่าเสียเวลาว่ะ เธอไม่มีค่าพอ ไม่มีค่าพอให้คิดเสียเวลา
 December 21 น้ำตา ก็คนธรรมดา ไม่ใช่เทวดา
ไม่อาจฝืน ดวงชะตา กำหนดมา ให้แพ้พ่าย ต้องให้พบ เวลาที่เหน็บหนาว วันคืน ที่แสนเศร้า อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ก็คืนนี้ หากว่า กำลังเจอ เรื่องราวใด ที่เธอ ไม่อาจ ผ่านพ้นข้ามไป เธอยัง จะต้อง เก็บรักษา หยดน้ำตา เอาไว้ ทำไม ปลดปล่อยอารมณ์ ร้าวราน ผิดหวัง ภายในใจที่มี ตามลำพังคืนนี้ ไม่จำเป็นต้อง ซ่อนไว้ คนเราจะมีน้ำตา อาจ ไม่ใช่คนอ่อนแอ เสมอไป ปล่อยน้ำตาให้ไหล ใช้มัน อยู่เป็น เพื่อนเธอ เธอจะผืนใจ ปิดปัง ไม่ให้รู้ ทำเป็น คนเข้มแข็ง ให้ใคร คนอื่นดู อาจจะตบตาใคร ต่อใครได้ แต่ที่จริง ข้างใน ของเธอ ก็รู้ดีอยู่ ก็ปล่อยมัน ให้โอกาสมัน สักครั้ง อย่าให้ถึงวันนั้น ที่ล้นจนมัน เก็บไว้ ไม่อยู่ ให้เวลา วันนี้ เธอแพ้ได้ จนถึงวันต่อไป ค่อยลุกขึ้นสู้ ปลดปล่อยอารมณ์ ร้าวราน ผิดหวัง ภายในใจ ที่มี ตามลำพังคืนนี้ ไม่จำเป็นต้อง ซ่อนไว้ คนเรา จะมีน้ำตา อาจ ไม่ใช่คนอ่อนแอ เสมอไป ปล่อยน้ำตา ให้ไหล ใช้มัน อยู่เป็น เพื่อนเธอ หากใจเจ็บช้ำอย่างนี้ ปล่อยไปก็คงไม่ดี น้ำตา มันก็มี หน้าที่ เอาไว้ ล้างใจ ใช้มันชำระ ความทรงจำ ให้วันพรุ่งนี้ ของเธอ สดใส จะเธอจะเค้าจะฉัน ก็เป็นได้กันทั้งนั้น เหมือนกันไม่ว่า เข้มแข็ง เพียงใด ต้องเจอะกับวันเวลา ที่ใจต้องพึ่งพา น้ำตาชำระหัวใจ ปลดปล่อยอารมณ์ ร้าวราน ผิดหวัง ภายในใจที่มี ตามลำพังคืนนี้ ไม่จำเป็นต้อง ซ่อนไว้ คนเรา จะมีน้ำตา อาจ ไม่ใช่คนอ่อนแอ เสมอไป ปล่อยน้ำตา ให้ไหล ใช้มัน อยู่เป็น เพื่อนเธอ ปลดปล่อยอารมณ์ ร้าวราน ผิดหวัง ภายในใจ ที่มี ตามลำพังคืนนี้ ไม่จำเป็นต้อง ซ่อนไว้ คนเรา จะมีน้ำตา อาจ ไม่ใช่คนอ่อนแอ เสมอไป ปล่อยน้ำตา ให้ไหล ใช้มัน อยู่เป็น เพื่อนเธอ ปล่อยให้มันรินเลย รินไหล .. ก่อนที่เธอ จะทนไม่ไหว.. December 13 ฝึกงานเสดแล้วคร้าบบบบ.....และแล้วการฝึกงานของพวกเรา ชาว RT ก้อสิ้นสุดลง
ไม่น่าเชื่อว่าระยะเวลา 2 เดือนของการฝึกงาน มันจาเร็วขนาดนี้
  ตอนนี้ก้อกลับมาเรียนเหมือนเก่า
รุ้สึกดีจายมากมาย ที่ได้กลับมาใส่ชุดนิสิตอีกครั้ง 555+
เพราะตอนไปฝึกงานใส่ชุดฝึกงานแล้วดูแก่มั่กๆ
(คนอื่นเขาก้อดูดีกันทั้งน้านแหล่ะ มีเมิงคนเดียวแหล่ะ 555+)
 กลับมาเรียนวันแรกนี่ คุยกันคณะแทบแตก
ก้อนะ คนเรามันม่ายได้เจอกันตั้ง 2 เดือนนี่หน่า
ก้อเลยมีเรื่องเมาท์มากมาย
แต่ละคนก้อไปเจอเรื่องแปลก ฮาๆ กันคนแบบ
แบบว่าพวกเมิงไปฝึกงานหรือไปเที่ยวกันแน่ว่ะ
(กรูสงสัยอยุ่)
  ตอนนี้กลับมาเรียนแล้ว ก้อต้องตั้งหน้าตั้งตา เรียนๆๆๆๆๆแล้วก้อสอบๆๆๆๆๆ
เฮ้อ .... ชีวิตกรู เซ็งดีแท้
 ยังงัยก้อสู้กันต่อไปล่ะกันะเพื่อนๆ อีกไม่นานก้อจะผ่านพ้นแล้ว
(แล้วกรูจาจบมั้ยวะ หุหุ)
เพื่อนคณะอื่นที่สอบกลางภาคอยุ่ก้อตั้งใจกันนะ
สู้ๆนะเว้ย (โดยเฉพาะคุณหมอทั้งหลาย อิอิ)
 ตอนนี้ก้อใกล้รับปริญญาแล้ว
อาทิตย์หน้าก้อจาถึงแล้ว
เฮ้อ...ปีนึงก้อผ่านไปเร็วเหมือนกันเนอะ
มิน่า เราถึงแก่ขึ้น (ความจิงเมิงก้อแก่อยุ่แล้วม่ายช่ายหรอ 555+)
 ยังงัยก้อไปฝึกงานผ่านมากันแล้วเนอะ
คงจาเลือกได้แล้วว่าอยากจะยังทำงานอย่างนี้อยุ่ป่าว
ยังงัยก้อนะ เค้าคนนึงล่ะ ไม่อยากทำงานโรงบาลเลย
แต่ก้อนะ มาไกลขนาดนี้
ก้อสู้กันต่อไปล่ะกาน
สู้เว้ย!!!!!!
 October 19 ฝึกงานคร้าบผม!!! และแล้วก้อผ่านสัปดาห์แรกของการฝึกงานไปแล้ว หลังจากที่ลุ้นอยู่นานว่ากรูจาได้ไปฝึกป่าววะ
ผ่านไปสัปดาห์แรก พึ่งรู้เลยว่าที่เราเรียนมาว่าเหนื่อยแล้วเทียบกันไม่ติดเลย
เปงอารายที่เหนื่อยมั่กๆๆๆๆ ขอเล่าเปงวันๆเลยล่ะกันนะ
 วันแรก เปงวันที่ตื่นเช้ามั่กๆในรอบปี 555+ ( คิดดูดิ คนอย่างไอ้เมย์เคยตื่นตี4ครึ่งซะทีไหนกันเล่า)
ที่ตื่นเช้าก้อเพราะว่ากลัวจาไปไม่ทัน กะเวลาขี่รถไปโรงบาลไม่ถูก ว่างั้นเถอะ
ออกจากหอ 6 โมงครึ่ง ไปถึงโรงบาลประมาณ 6.50 น. เมิงจาไปช่วยเขาเปิดโรงบาลงัยวะ 555+)
ขี่รถเร็วมั่กๆ ไม่น่าเชื่อ แบบว่าถนนตอนเช้าแทบไม่มีรถ (ก้อคงไม่มีไอ้บ้าที่ไหนเขาออกมาขี่รถกันตอนนี้หรอกมั่ง)
รอสุมาถึง แล้วก้อเข้าไปหาพี่ๆที่แผนก ปรากฎว่าไม่มีใครเลย 555+
แบบว่ามาเช้าจัดพี่ที่โรงบาลเขายังม่ายมาทำงานกันเลย (สมน้ำหน้ามัน ตื่นเช้าเสียเที่ยว)
รอพี่จนถึง 8.30 พี่ถึงมาที่โรงบาลกัน พี่เขาให้ดูถึงระบบการทำงานของพี่เขาก่อน
อธิบายว่าต้องทำงานยังงัยกันบ้าง ถามด้วยว่าปีนี้ทำไมปีนี้ส่งมาน้อยจัง
แต่ก้อดีแล้ว (เอ๊ะยังงัย สรุปมันดีป่าววะที่เรามาฝึกที่นี้)
วันแรกที่เขาบอกให้อยู่คนละห้องกับสุ เลยได้อยู่กับพี่กุ้ง (พี่นักรังสีฯ)
เปงวันที่คนไข้เยอะมั่กๆ เกือบ 200 คนได้มั่ง แต่ก้อไม่ได้ทำรัยเท่ารัยหรอก นอกจากช่วยพี่เขาหยิบฟิล์มกับส่งฟิล์มล้าง
ตอนบ่ายมาอยู่ห้อง chest พี่ณตสอนวิธีการถ่าย แล้วก้อให้เราทำเอง
ปรากฎว่า repeat ไป 3คนคับทั่น กับผลงานครั้งแรกของเรากับสุ 555+
วันนี้คนไข้เยอะมั่กๆ ตอนเย็นกลับมาถึงหอ รุ้สึกปวดขามากๆๆๆๆๆ
กลับมาก้อแทบหลับเปงตาย ม่ายได้ทำรัยเลย ขอบอกว่าการฝึกงานวันแรกนี้ เหนื่อยโคตรๆๆๆๆๆๆ
 วันที่ 2 วันนี้เริ่มรู้เวลามากขึ้น ไปสายหน่อย เข้างาน 8.00 (ที่โรงบาลกำหนดให้เข้า 8.30 นะ)
วันนี้ก้อยังทำหน้าที่เดิมอีกเช่นเลย คือการคอยเรียกคนไข้ บอกคนไข้เปลี่ยนเสื้อผ้า หยิบฟิล์ม ส่งฟิล์ม ม่ายมีรัยมากเท่าไร
แต่คนไข้เยอะกว่าวันแรกซะอีก กะแล้วประมาณเกือบ 300 ได้เลย (เยอะมากๆๆ ทั้งบ่ายทั้งเช้าเลย)
วันนี้รุ้สึกปวดขามากมาย กลับมาหอก้อหลับเปงตายอีกเช่นเคยคับทั่น 555+
   วันที่ 3 ของการฝึกงาน (ผ่านมาถึงวันที่ 3 แล้วหรอเนี่ยเร็วจังเลย)
วันนี้ก้อยังมีหน้าที่เช่นเดิมอีกเช่นเคยคับทั่น
คือหยิบฟิล์ม ส่งฟิล์ม เรียกคนไข้
วันนี้พี่กุ้งให้ลองใช้เครื่อง ให้ลองตั้งค่าให้พี่เขาด้วย ก้อพอจาใช้เปงแล้ว
ความจิงก้อม่ายยากเท่ารัย เพราะส่วนใหญ่เขาจาบันทึกค่าไว้ที่เครื่องอยู่แล้ว 555+
แล้วก้อได้เข้าไปห้องมืดด้วย ที่นี้เครื่องล้างฟิล์มดีกว่าที่ห้องภาคมากๆๆ 555+
แล้วพี่ที่ห้องมืดก้อให้ลองล้างฟิล์ม กลัวทำฟิล์มเขาเสียมากๆๆ แต่ก้อผ่านไปด้วยดีนะคร้าบบบ
พี่ที่ประจำห้องมืด ล้างฟิล์มกับโหลดฟิล์มเร็วมั่กๆ (ก้อน่าอยู่หรอก เขาทำงานมากี่ปีแล้วล่ะ หึหึ)
วันนี้คนไข้มีแค่ตอนเช้าส่วนตอนบ่ายก้อไม่ค่อยเยอะเท่ารัยเลยสบายหน่อย อิอิ
ก้อเลยไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไร
 วันที่ 4 วันนี้คนไข้น้อยลงกว่าทุกวันที่ผ่านมา ส่วนได้ทำงานก้อยังคงทำหน้าที่เดิมๆ
วันนี้ได้จัด wristของเด็กน้อยด้วย อิอิ (ได้เคสเพิ่มขึ้นอีกแล้ว)
วันนี้ตอนบ่ายแทบจาว่างเลย แต่ก้อดีแล้วไม่เหนื่อยดี
อิอิ
 วันที่ 5 ไม่น่าเชื่อว่าจาฝึกงานมาครบอาทิตย์แล้ว
วันนี้คนไข้น้อยก้อเลยไม่ได้เข้าไปช่วยพี่เขาเลย พี่น้อย (พี่ที่ดูแลการฝึกงานของเรา) ได้ให้งานด้วย
ให้ไปศึกษาวิธีการดูฟิล์ม และก้อการอ่านฟิล์มด้วย
ให้ text มา 1 เล่ม หนามั่กๆ
วันนี้ได้ทำแค่การค้นฟิล์ม แล้วก้อจัดฟิล์มเท่านั้นเอง วันนี้ขี้เกียจ อิอิ
 ไม่น่าเชื่อว่านี้คือการฝึกงานของเราแล้วจิงๆ
อยากบอกว่าทั้งเหนื่อยๆ ทั้งยาก แต่พี่ก้อดูแลดีมั่กๆ
เออ เกือบลืมบอกไป ตอนนี้สุมันได้ฉายาจากพวกพี่ๆว่า"มู่หลาน" เพราะพี่ที่นี้บอกว่ามันหน้าตาเหมือนซะงั้น 555+
ที่นี้ทุกวันศุกร์จามีกาเลี้ยงข้าวกลางวันด้วยล่ะ
อยากรู้จังว่าเพื่อนที่ฝึกงานที่อื่นเปงงัยกันบ้าง
ส่งข่าวถึงกันบ้างนะเว้ย
แบบว่าคิดถึงน่ะ อิอิ
 ****ฝากถึงพวกที่ไปอยุ่ลำปางด้วย ยังงัยก้ออย่ามั่วแต่เที่ยวล่ะ อิอิ (แซวเล่นน่ะ)
อย่าลืมหาหนุ่มลำปางหล่อๆ มาฝากกันบ้างนะ 555+ (ว่าไป ซะงั้น)***
ก้อผ่านไปแล้วกับการฝึกงานสัปดาห์แรกของเรา
เด่วจามาอัพเดททุกสัปดาห์ล่ะกัน(ถ้ามีโอกาสนะ)
ยังงัยก้อติดตามกันต่อไปได้นะคร้าบบบบ
สำหรับสัปดาห์ก้อขอพอแค่นี้ก่อนล่ะกันนะ อิอิ
  October 01 ลองฟังเพลงนี้ดูนะ...แล้วจาเข้าใจ ว่าช่วงนี้กรูเปงอาราย
สรุปวันนี้จะเอาไงกัน สรุปทางไหนก็ไม่พ้นโดยด่า ซ้ายมือก็มีขวามือก็มีเสียงลอยเข้ามา จะเอาไงดี ที่ทำไปแล้วก็ไม่พ้นคนว่า ให้ตรงใจคน ทำไงจะให้โดนทุกตา(ทำไมมันไม่โดนสักตา) ทุกๆคนต่างคนก็จะเอาเอาอย่างนั้นเอาอย่างนี้ ทุกทีมีแต่เสียงมีแต่เถียงมีแต่โว้ยแต่วาย Yeah Yeah Yeah แล้วใครคนที่ทำมันก็ทำทำเข้าไป ทุกทีมีแต่โดน บ่นหูชาจนเบื่อ แล้วก็โดนจนได้ เมื่อไหร่จะถูกใจพี่ เมื่อไหร่จะเปิดใจบ้าง เมื่อไหร่จะมีสักครั้งที่เป็นอย่างใจ ไม่มีความดีความชอบไม่มีรางวัลจะมอบ ไม่เคยต้องการหรอก ไม่ซ้ำไม่เติมก็ขอบใจ เมื่อไหร่จะถูกใจพี่ เมื่อไหร่จะเปิดใจบ้าง แค่อยากจะมีสักครั้ง น้องขอได้ไหม ไม่มีความดีความชอบไม่มีรางวัลจะมอบ ไม่เคยต้องหรอก ใจเค้าใจเรากันหน่อย บางครั้งบางทีก็ปล่อย แค่นี้ก็ดีจะตายไป(ชีวิตเค้าคงไม่โหดร้าย) สรุปแบบนี้จะทำตามใคร สรุปแบบไหนไม่โดนว่าโดนบ่น ก็หัวใจคนทำซ้ำโดนคนดู ไม่ให้ตายยังไง โลกใบกลมๆ ดูจะแบนลงทุกๆวัน หัวใจคนเราก็ยิ่งนับวันดูยิ่งดำ แคบลงทุกที และโลกที่เคยดีกลับเหมือนช่างโหดร้าย น้ำใจของเราทิ้งลืมกันไปจนหมด ช่วยหน่อย ช่วยหน่อย แล้ว... เมื่อไหร่จะถูกใจพี่ เมื่อไหร่จะเปิดใจบ้าง เมื่อไหร่จะมีสักครั้งที่เป็นอย่างใจ ไม่มีความดีความชอบไม่มีรางวัลจะมอบ ไม่เคยต้องการหรอก ใจเค้าใจเรากันหน่อย บางครั้งบางทีก็ปล่อย แค่นี้ก็คงจะซึ้งใจ เมื่อไหร่จะถูกใจพี่ เมื่อไหร่จะเปิดใจบ้าง เมื่อไหร่จะมีสักครั้งที่เป็นอย่างใจ ไม่มีความดีความชอบไม่มีรางวัลจะมอบ ไม่เคยต้องการหรอก ไม่ซ้ำไม่เติมก็ขอบใจ ยังไงก็โดนจนได้ ยังไงก็หลบไม่ได้ แต่อยากจะมีสักครั้ง น้องขอได้ไหม ถ้าหากอะไรมันแย่ ก็อยากให้ช่วยกันแก้ ด้วยมือของเรา มือก็มีเท่าๆกัน เราก็มาช่วยๆกัน แค่นั้นก็ดีจะตายไป September 01 บางมุม. . .ของความรัก
August 13 ยาพิษ
คำง่ายๆ แต่ความหมายสุดลึกล้ำ June 30 เรื่องที่อยากลืม
ลองได้ยินใครพูดว่า คนเราลองจำเรื่องอะไรเข้าไปไว้ในหัวสมองแล้ว เราล้างสมอง...หรือทำลายความทรงจำยาก ++++++++++++++++++++++++++++++++++ แค่อยากลืมเรื่องราวบางอย่างที่เกิดขึ้นช่วงนี้อ่ะ แต่ก้อรู้ว่าแม้แต่จะไม่คิดถึงยังทำไม่ได้เลย ไม่ได้ตั้งใจจะจำเรื่องราวที่แย่ๆ ถ้าเลือกได้คงไม่อยากเจอ ไม่อยากให้มันเกิดขึ้น เพราะสุดท้ายแล้ว คนที่ต้องทนเจ็บก้อมีเพียงเรา ไม่มีใครมารับรู้ความรู้สึกด้วยหรอก เรื่องที่อยากจะลืมกลับจำ เรื่องที่อยากจะจำกลับลืม แย่จังเลยนะ ++++++++++++++++++++++++++++++++ June 29 ความรัก...ก้อเหมือนหนังสือเล่มนึง
ความรัก...ก็เหมือนหนังสือเล่มหนึ่ง ...หากคนๆนั้น ดูแลเอาใจใส่ "ความรัก" ...แต่ถ้าหากคนๆนั้น ดูแลเอาใจใส่ "ความรัก"
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
June 28 พูดไม่ออกเคยไหมเวลาที่เจอเหตุการณ์บางอย่าง
แล้วไม่สามารถจะพูด จะบอกอะไรให้ใครเข้าใจได้
บางทีอาจด้วยสถานการณ์ที่บังคับให้เป็นไป
รึพอตัวเราเองที่ไม่ยอมพูดออกไปในตอนนั้น
จนสุดท้ายแล้ว ก้อไม่มีใครรู้ถึงความรู้สึกจริงๆของเราหรอกว่าเป็นเช่นไร
ก้อไม่ได้อยากจะเรียกร้องอะไรหรอกนะ
แต่แค่อยากจะระบายความรู้สึกที่มันพูดออกมาไม่ได้เท่านั้นเอง
ไม่ได้ต้องการคนมาเห็นใจ รึว่าเข้าใจหรอกนะ
แค่อยากให้คนใกล้ตัวเราได้รับรู้เท่านั้นเอง
ว่าที่ไม่พูด ไม่ใช่ไม่ได้มีความรู้สึก ไม่ใช้ไม่ยอมรับรู้อะไรซักอย่าง
ความจริงรู้สึกไม่ดีมากๆ จนพูดออกมาเป็นคำพูดไม่ได้เท่านั้นเอง
หลายคนอาจจะงง สรุปแล้วเจ้าของสเปซมันเป็นอะไรวะ
อยู่ดีๆก้อมาบ่นอะไรก้อไม่รู้
ก้ออย่างที่บอกแหล่ะ ไม่ได้ต้องการคนมาเข้าใจ แค่อยากระบายความรู้สึกที่ไม่ดีออกมา
ก้อแค่เท่านั้น ไม่ได้มีอะไรมากกว่านี้
ความรู้สึกที่อยากพูด แต่พูดไม่ออก
สุดท้ายก้อคงมีแต่ตัวเองที่คิดมาก
กับคนที่เคยนับถือ สุดท้ายแล้วถ้ารู้ว่าจะเจอเรื่องอย่างนี้
มันคงหักล้างกันไป ต่อไปนี้คงไม่มีเรื่องอะไรต่อกันอีก
ไม่ได้เกลียดรึโกรธหรอกนะ
อย่างน้อยก้อยังเป็นคนที่เคยร่วมงานด้วยกันมาเหมือนเดิม
อย่างน้อยก้อสอนให้ได้รู้จัก สันดานของคนบางประเภท
บอกก่อนว่าไม่ได้คิดจะโกรธจะเกลียดใคร
แค่อยากจะระบายความรู้สึกที่มันพูดไม่ออกเท่านั้นเอง
ขอโทษคนอื่นๆด้วยที่ต้องทำให้เดือดร้อน
ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ
ไม่รู้ว่าจะเข้าใจความรู้สึกกันไหม
ไม่ได้ต้องการให้ใครมาเห็นใจหรอกนะ
ก้ออย่างที่บอก
เรื่องบางเรื่องไม่เจอเข้ากับตัวเองคงไม่รู้
สุดท้ายเรื่องมันก้อผ่านไปแล้ว
รื้อฟื้นกันไปเราเองก้อคงพูดออกไปไม่ได้เหมือนเดิม
เรื่องบางเรื่องที่ไม่ได้พูดไป
ไม่ใช่อยากจะปิดบังอะไร
แต่แค่มันไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงเท่านั้นเอง
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
June 16 สักเท่าไรทุกๆครั้งที่เขาทำให้เธอต้องเจ็บ ทำให้เธอต้องช้ำใจ ทำให้เธอต้องร้องไห้
ที่เขาหายไปเป็นวันๆ เมื่อเธอเฝ้าโทรตามก็ไม่เคยรับสาย ไปอยู่กับใคร อยู่ที่ไหน
แล้วทุกครั้งเธอก็คิดว่าตัวเธอจะต้องแข็งแรง ต้องตัดใจไปจากเขา
แต่ไม่ว่าจะกี่ครั้ง เธอก็ทำมันไม่ได้เลย
ต้องเจ็บและช้ำสักเท่าไหร่ กว่าตัวเธอนั้นจะเข้าใจและยอมรับ
จะต้องให้เขาทำร้ายเธอ กี่ครั้งถึงเธอ จะเปิดตาแล้วมองเห็น
เธอจะร้องไห้ทำไม ในเมื่อเขานั้นไม่เคยสนใจ
เก็บความรักของเธอให้กับ คนที่ห่วงใยและมองเห็นคุณค่าของเธอ
เขาไม่รู้ว่าเธอต้องนอนร้องไห้ ทุกๆคืน เวลาที่เขาไม่กลับมา
ถึงเขารู้เขาคงไม่สนใจอะไร เพราะว่าในสายตา ของเขามองเธอด้วยความเย็นชา
ทุกๆครั้งเธอก็ทนแม้ว่า เธออยากจะแข็งแรง อยากจะตัดใจไปจากเขา
แต่ในใจเธอก็รู้ ว่าเธอทำมันไม่ได้เลย
ต้องเจ็บและช้ำสักเท่าไหร่ กว่าตัวเธอนั้นจะเข้าใจและยอมรับ
จะต้องให้เขาทำร้ายเธอ กี่ครั้งถึงเธอ จะเปิดตาแล้วมองเห็น
เธอจะร้องไห้ทำไม ในเมื่อเขานั้นไม่เคยสนใจ
เก็บความรักของเธอให้กับ คนที่ห่วงใย...
ก็เขาไม่เคยเห็นความ รักที่เธอให้เขาไปหมดใจ ไม่เคยขออะไรจากเขาเลย
แต่มาวันนี้ วันที่เขาทิ้งเธอไป เธอยังหวัง หวังว่าเขาจะกลับมา มาหาเธอ
ไม่ว่าจะนานเท่าไหร่ ก็จะรอ...
จะรอคอยเขาไปทำไม เธอจะไปสนใจอะไร กับคนอื่นเขา
ไม่มีเขาคนที่ลวงหลอก เธอคงไม่ตายหรอก อยากบอกให้รู้เอาไว้
ต้องเจ็บช้ำสักเท่าไหร่ เวลาจะเยียวยาให้เธอหายดี
และเธอจะรู้ว่ายังมี คนที่ห่วงใย
ต้องเจ็บและช้ำสักเท่าไหร่ กว่าตัวเธอนั้นจะเข้าใจและยอมรับ
จะต้องให้เขาทำร้ายเธอ กี่ครั้งถึงเธอ จะเปิดตาแล้วมองเห็น
เธอจะร้องไห้ทำไม ในเมื่อเขานั้นไม่เคยสนใจ
เก็บความรักของเธอให้กับ คนที่ห่วงใยและมองเห็นคุณค่าของเธอ
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ฟังเพลงนี้แล้วชอบอ่ะ ชอบเนื้อเพลงนี้มากๆ
คงเป็นเพราะก็เคยผ่านเรื่องอย่างนี้มาเหมือนกัน
ตอนนั้นไม่เข้าใจ รอคอยอยู่แต่ความหวัง ความคิดโง่ๆของตัวเอง
คิดว่าคนที่อยู่ข้างเรา ก็คงอยากจะบอกเราเหมือนในเพลงนี้เหมือนกัน
แต่คงไม่กล้า สุดท้ายแล้วเราก็เลยไม่เหลือใคร
April 21 เมื่อคนอกหักมารักกัน"เมื่อเราต่างเจ็บมาเหมือนๆกัน"
แรกเริ่ม . . . ของคนสองคน
ต่างมีอดีต . . . ที่บอบช้ำ มาด้วยกันทั้งคู่ ทั้งสอง . . . มาเจอกัน . . . ด้วยความเข้าอกเข้าใจ ฝ่ายหญิง . . . รักครั้งแรก
. . . โดนทิ้งมา อย่างไม่เหลือเยื่อใย โดนทำร้าย ทั้งกาย ใจ กลัวเหลือเกินที่จะมีความรัก เพราะรู้สึกว่า . . . ตัวเองไร้ค่า ไม่บริสุทธิ์ ฝ่ายชาย . . . เคยรักผู้หญิงคนหนึ่ง . . . รักมาก
. . . แต่โดนหักหลัง จากนั้นความเจ็บนี้ . . . ทำให้เขาไม่เคยทุ่มใจให้ใครเต็มร้อย คบทีหลายๆ คน . . . </ |
Print
